Ik had altijd veel aardigheid aan het spelen in de fanfare maar mijn droom bleef een echt drumstel. Bij ons in het dorp waren een stuk of 5 drummers die zover ik weet een drumstel hadden. Mijn beste kameraad leerde ik op de fanfare kennen (toen hij ook nog eens 3 huizen verderop naast mij kwam te wonen waren we natuurlijk onafscheidelijk) en samen waren we vastbesloten dat we drummer wilden worden in een band. Als er in de school de repetities voor de jaarlijkse musical begonnen, repeteerde de schoolband in de pauzes. Wij zaten dan met onze neuzen tegen het raam gedrukt en keken dan jaloers naar de drummer, die voor die gelegenheid zijn drumstel mee naar school mocht nemen.

Ik vergeet het nooit meer, het was tijdens een 25-jarige bruiloft van mijn oud oom en tante. Een familie lid van mij had gevraagd aan drummer van het duo dat daar toendertijd speelde, of ik een nummer mee mocht drummen, dat vond hij geen probleem. Daar zat ik dan, ik kon met mijn tenen net bij de pedalen komen en tijdens het spelen gleed ik steeds verder van de kruk af. Toch heb ik het nummer uitgespeeld en dat ging aardig goed, nu wist ik het helemaal zeker ik moest een eigen drumstel! Mijn ouders zagen dat eigenlijks niet zo zitten maar kochten uiteindelijk toch een speelgoed drumstel voor mij, deze bestond uit een basdrum, 8" tom een 10" floortom en een bekken gemonteerd op de basdrum. Ik vulde hem aan met mijn snare van de fanfare en zo had ik een klein drumstel. Ik heb heel wat afgeragd op dat ding, mijn ouders hadden spijt als haren op hun hoofd, Op een dag kreeg mijn kameraad onenigheid met de fanfare en besloot te stoppen, ik wilde toen ook niet langer in de fanfare en stopte ook. Langzamerhand kwam er dus een einde aan de interesse in drummen. De tijd ging vlug en toen mijn ouders besloten om naar de stad te verhuizen had ik genoeg andere dingen aan mijn hoofd en vergat zo mijn doel.

Na een tijdje werd het al snel duidelijk dat deze band gedoemd was om te mislukken, toch bleef ik doorspelen en kon na een jaar of 2 al een aardig stukje spelen. Ik kwam terecht in verschillende projectjes en leerde op deze manier steeds beter spelen. Kocht regelmatig Guitar magazines om de tabs die daar in stonden en zo kon ik uiteindelijk een leuk stukje megadeth meespelen en andere verwante metal nummers. Ik heb in de beginperiode een paar jaar met een drummer gespeeld, en leerde zo de drums goed te begeleiden. We hebben samen verschillende muziekstijlen proberen te spelen, o.a: Doom metal, gewoon metal, rock, en later zelfs blues. Uiteindelijk leidde dit ook nergens naartoe, op de ervaringen na natuurlijk. Ik ben toendertijd aan de slag gegaan met het schrijven van eigen nummers en begon met het opnemen van dit werk. Onder begeleiding van een goedkoop keyboardje waar ik drums uithaalde en deze weer opnam op een taperecorder, dat bandje speelde ik vervolgens af op een ander tapedeck en speelde de bas mee en nam dit weer op met de taperecorder etc. etc.

Tegenwoordig doe ik weer iets meer aan eigen muziek maken, ook ben ik bezig met andere muzikanten om samen eigen werk te schrijven. We hebben op dit moment al 12 nummers op de plank liggen en er zijn al wat ideeën voor andere nummers. Ik heb een jaar drumles gehad van Arjan Arkema, dit heeft zeker een groot deel techniek toegevoegd aan mijn drumspel. Nu nog steeds ben ik bezig met die technieken uit te werken. Ook geef ik zelf drumles aan een aantal leerlingen, hierdoor leer ik zelf ook weer een boel nieuwe dingen.

Verder zit ik in een rockcoverband "The Sequel" waar ik op dit moment ook lekker mee bezig ben, we zijn net begonnen om wat eigen werk te schrijven. We hebben al meerdere optredens erop zitten en de reacties zijn tot dusver altijd positief. We spelen een lekkere ruige setlist met af en toe een rust moment, dat is ook wel lekker als drummer zijnde.